yaz akşamı.. balkonda oturuyorum.. eskiye dönüyor her şey.. fotokopi gibi.. yine aynı şeyler yaşanıp duruyor.. rüzgar alıp götürmüyor ki bir şeyi.. sanki balkanlardan sorun dalgası geliyor üstüme.. her şey her şey eskiye dönüyor, bense daha çok düşünmeye büyümeye aptallaşmaya ve akıllanmaya başlıyorum.. ama her şey eskiye dönüyor, ama ben büyüyorum.

Söyle Leonard... benim için söyle, yine ve yine. sadece bana.. olan ve olmayan hayatıma.. yaşadığım ve yaşamadığım kısımlara..

'we are ugly, but we have the music...'


şimdi yine o andayım. kitlendiğim noktada... bu sefer denizin dibine inmeyeceğim anahtarlarımı aramaya.. bırakalım kilitli kalsın.. belki de en iyisi budur. kilitli olmak iyidir, yazamamak, ağlayamamak.. herkes her şeyi yapabilirken benim bir şeyleri yapamamam.. iyidir... iyi...