Bu sefer şikayet yok :)

Hayat güzel millet.

Tekne sallanır arada bir, siz bakın keyfinize yine de..

Hayat güzel, şikayet yok.

Bile bile lades

Haydi bir şeyler yazalım diyorum kendime. öyle şeyler yazalım ki okuyunca bembeyaz oluversin her yer. çok içince miden bulanır, kusup üstüne yüzünü yıkayınca ayılırsın ya, yazıvereyim diyorum. Yazıvereyim dökülsün midemi bulandıran ne varsa. Sözcük çantamı açıp koyuyorum önüme, seçiyorum içinden en iğrenç olanlarını, yanyana diziyorum ki daha çok mide bulandırsın. diziyorum, tadına bakıyorum, sindiriyorum.. Kusamıyorum. Renkten renge giriyor yüzüm.


En acısı da ne biliyor musun? Böyle zamanlarda -beyninin acıdığı, aşındığı zamanlar- herkes alim kesiliyor. İyi kötü doğru yanlış tüm fikirleriyle beyninizi bulandırıyor. Fikirleriyle kalsa iyi, hayatına girip ilahi huzuru sağlamaya çalışıyor. Ya da sadece kendini 'tatmin' etmeyi.. Ve daha acısı ne biliyor musun? Bunlara sonucunu bile bile kulak asman. İnsansız bir hayat isterken insan deryasına düşmek... Bu deryada yüzme bilmek de bir işe yaramıyor. Tüm can yelekleri giyilmiş, sonuç belli; bile bile lades...

Ne olucak benim sonum...........

Falan Filan

Vesaire vesaire.

Boşversene.

Umrumda değil..

'Birden bire boşalan yolların ortasındayım.'

Uzun zaman geçti... uzun uzun zamanlar. asırlar geçti belki de. aynada kendimi tanıyamayacağım kadar kocaman asırlar.. neydim nereye gittim? nereden geldim? Yüzümdeki çizgiler neyin nesi? yazamıyorum bak, ellerim kayıp gitmiyor. kendimden kaçıyorum, kopuyorum yine.. gün gelir kendimi bomboş yolların ortasında bulursam, tekrar bütünleşememekten korkuyorum. içimi içime sokamazsam? sözcüklerim benden habersiz çıkıp karışırsa sigaramın dumanına? etrafımdaki insanları tanımazsam gözümü açtığımda? vücudum benden habersiz dolaşırsa sokaklarda? Kor-ku-yo-rum! Bilincimi kaybetmekten korkuyorum. ya değişirsem ve öylece kalırsam? Ya da çoktan değiştiysem? düşünen hücrelerim çıkın dışarı, tatile gidin. Hisseden hücrelerim kalsın sadece.. Hangisi doğru seçim bilmiyorum. Eylemlerim olumsuzluk ekinden boğuluyor. Kara Salı'larım kara haftalara dönüşüyor. Kulağımda müzik, gözlerimde karadan bir bağ, ellerim kelepçeli. Yürüyorum... Bir sonu vardır bu patikanın. Sadece yürüyorum...

:)

.......................................................

Ne yapmalı?

Susmalı..

Susmalı...

Oluruna bırakmalı....

Ne yapmalı?

Sktir olup gitmeli bu diyarlardan, bu deveyi güdemiyorum artık lakin.

Kimseye bir şey verecek halim yok. Kimseye hiç bir şey veremem artık ben..

Yarın koşu başlıyor. Her şeyi unutmalı, her şeyi. İş hepsinden önce gelmeli. ve ben başarmalıyım, ve başaracağım! Başka çarem yok zaten şu durumda.

Pietro'ya sevgiler :D