Yazmam gerek değil mi? İçimdeki zehrin hafif hafif sızması gerek değil mi? Değil işte. Olmuyor,
tıkanıyor, kalıyor, hiç bir kireç çözücü sökemiyor içimde biriken kelimeleri. Öylece bekleşiyoruz doğumhane kapısında bir türlü doğmayan çocuk cümlelerimi ben ve ben. Kararlar alınır kararlar bozulur. Hayat bu değil mi? Birileri bizim için karar alır; biz ona kader deriz, kendimiz için karar alırız; özgür irademiz olur. Kaçacak bir delik arıyorum köstebek misali. Fotokopi günler demiştim. Pazartesi bir adet gün itina ile yaşanır. Geriye kalan günler için yenisini yaşamaz, pazartesiden faydalanırım, her gün aynı günü yaşarım güzel kısır döngüm içinde. Her gün değişik, her gün başka bir macera, ne yorucu ama!
Kesişen günleri seviyorum ben. Matematikle aramızda sorunlar olsa da hayatın bazı evrelerini ona benzetmekten alıkoyamıyorum kendimi. Dostlarımla aynı zamanı yaşamak güzel, zamanlarımızın kesişmesi, dertlerimizin çıkarılması, karelerinin alınıp çoklu bilinmeyen olması. Eşleniklerimin olması güzel. Hayat 'eşlenik'siz çekimez olurdu bence. Kendimle kesişen zamanların çokluğunda, başka hiç bir işleme izin yok şu sıra hayatımda. Kendi kendime 4 işlem yapıp 2 kere 2'ye yeni bir boyut kazandırmakla meşgulüm. Daha fazlası 'daha fazla' gelir oldu çünkü.
Koyu bir sohbetin ortasında bulmak istiyorum kendimi. Herkeşler toplanmış. Sevdiklerim, onların sevdikleri... Akıllarda başka sorulara yer yok, herkes o anı yaşıyor. Çimlerin üstü olabilir, sevdiğim bir yer olabilir, bir ev olabilir bu mekan. Önemli olan o an herkesin aynı sayısal problem üzerine yoğunlaşmış olması. Herkesin 'Evrensel Küme' de buluşması, herkesin zamanlarının kesişmesi. Ve bundan memnun olması. Yanlış anlaşılmaların olmadığı küçücük bir an istiyorum. Matematikte yanlış anlaşılma olmaz değil mi?
-3x5 = 25
-Nası yani?
-Aa pardon ben yanlış anlamışım.
Evet en güzeli bu günlerde matematikte kaybolup gitmek. Bekleyin rakamlar ben geliyorum! 10lu basamağınızda bir yer de bana açın. 11li basamak olsun biraz da canım, kime zararımız var. -Şştt! iki kardeş, fazla sigaran var mı??
Evet alışabilirim sanırım bu dünyaya :) -
Kesişen günleri seviyorum ben. Matematikle aramızda sorunlar olsa da hayatın bazı evrelerini ona benzetmekten alıkoyamıyorum kendimi. Dostlarımla aynı zamanı yaşamak güzel, zamanlarımızın kesişmesi, dertlerimizin çıkarılması, karelerinin alınıp çoklu bilinmeyen olması. Eşleniklerimin olması güzel. Hayat 'eşlenik'siz çekimez olurdu bence. Kendimle kesişen zamanların çokluğunda, başka hiç bir işleme izin yok şu sıra hayatımda. Kendi kendime 4 işlem yapıp 2 kere 2'ye yeni bir boyut kazandırmakla meşgulüm. Daha fazlası 'daha fazla' gelir oldu çünkü.
Koyu bir sohbetin ortasında bulmak istiyorum kendimi. Herkeşler toplanmış. Sevdiklerim, onların sevdikleri... Akıllarda başka sorulara yer yok, herkes o anı yaşıyor. Çimlerin üstü olabilir, sevdiğim bir yer olabilir, bir ev olabilir bu mekan. Önemli olan o an herkesin aynı sayısal problem üzerine yoğunlaşmış olması. Herkesin 'Evrensel Küme' de buluşması, herkesin zamanlarının kesişmesi. Ve bundan memnun olması. Yanlış anlaşılmaların olmadığı küçücük bir an istiyorum. Matematikte yanlış anlaşılma olmaz değil mi?
-3x5 = 25
-Nası yani?
-Aa pardon ben yanlış anlamışım.
Evet en güzeli bu günlerde matematikte kaybolup gitmek. Bekleyin rakamlar ben geliyorum! 10lu basamağınızda bir yer de bana açın. 11li basamak olsun biraz da canım, kime zararımız var. -Şştt! iki kardeş, fazla sigaran var mı??
Evet alışabilirim sanırım bu dünyaya :) -
foto: Yine http://www.deviantart.com/ -I_m_tired_by_Tigru-
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder